Pərakəndə şeir 34

قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما

Saib Təbrizi1 dəq
Qoy ürəyim danışsın

Qarşıda bir yaşıl yaylaq,göydə Allah, yerdə mən,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 39

در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیش‌داری، رو به پس‌ کردن چرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Hər gün saz ruhunda, söz kökündəyəm

Bütün ömrüm boyu, həyatım boyu,Hər gün saz ruhunda, söz kökündəyəm.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəsidə 43

زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور

Saib TəbriziQəsidə7 dəq
Dünya məni bulandıra bilmədi

Ömrüm boyu baxdım duru sulara,Dünya məni bulandıra bilmədi.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 44

گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب

Saib Təbrizi1 dəq
Mənim ölümüm də gözəl olacaq

Kiminsə başına vaxtsız yağsa qar,Ruhum oda dönər, buza çevrilər.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 53

نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Təkcə bələyini gətirmir gələn

Hər insan özüylə dünya gətirir,Dünyaya özünü gətirir gəlir.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bəlkə, qocalıq da qar rəngindədir

Təbiət pay böldü fəsillərinə,Çiçək yaza düşdü, qar qışa düşdü.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Əbədi yerində qalmaz bir qala

Sünbülün saraldı, döyülməlisən,İştah da, tamah da vəl ağzındadı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Saib Təbrizi1 dəq
Nə gətirdin bu dünyaya?

Yazıq insan, dərdli başınnələr çəkdi bu dünyada,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 63

چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بی‌تابی چراغان کرد کوهِ طور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Doğmaca qardaş kimi

Yanan şamla üz-üzə,ilhamla baş-başayam,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 64

کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را

Saib Təbrizi1 dəq
Şair ömrü

Şairlərin qatarındabir durnadı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 75

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است

Saib Təbrizi1 dəq
Həyatdan yazanlar geri qalıblar

Zülüm görməyənlər zülümdən yazır,Ölüm görməyənlər ölümdən yazır.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 75

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامی‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Şair başdan-başa təbiət olub

Baxmaqla doymurambu gözəlliyə,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Mənim ömrüm

Durnaları qaqqıldayan,Buludları şaqqıldayan

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 85

بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست

Saib Təbrizi1 dəq
Kim daha çox sevirsə

Bu cavan oğlana “qardaşım” de,Sənin qardaşın olsun.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Get sönən ocağı təzədən qala

Baxma bu yolların uzaqlığına,Qayıt gəncliyinə, uşaqlığına.

Zəlimxan Yaqub1 dəq