Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Tofiq Bayram dünyasıUstad şairimiz, unudulmaz könül dostum Tofiq Bayramın*böyük istedad sahibi olan oğlu Zakirin qəfil ölümü məni*
Pərakəndə şeir 313(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
Ay Məmməd AslanÖlüb o yerlərdə qalam deyirdim,Kaş, onda öləydim, ay Məmməd Aslan.
Qəzəl 313نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا
Necə barışdırım küsənləri mən?Biri taleyindən, baxtından küsür,Biri zamanından, vaxtından küsür.
Qəzəl 316گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا
Ölüm bizdən güclü çıxırBu, ömür-gün yollarıdı,varlı keçir, kasıb keçir,
Pərakəndə şeir 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Allahın sözünü sevənlər yazırİlahi hər kəsə bir nemət verir,Kimi qələmdədi, kimi fırçada.
Qəzəl 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Azadlıq nurunu gördü bu millətNə yaxşı ulduz var, Günəş var, Ay var,Dünya işıqlanır gün bahasına.
Pərakəndə şeir 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Yatanların ayılmağı getdi taYenə fikrim məğlub olmuş qoşundu,Nizamı yox, cərgəsi yox, səfi yox.
Qəzəl 333چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را
Məndən qoruqçu çıxmazQoruqçu olaydım bu torpaqlara,Sinəm sərhədlərə sipər olaydı.
Pərakəndə şeir 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Yazıq yaşaya bilmədiAğrıları ayaqları,Əzabları başı çəkdi.
Pərakəndə şeir 337مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود
Arı bələdçidi çəmən yolundaQədim kənd yolları çağıra məni,Yollar dəlisitək yeriyəm gedəm.
Qəzəl 336چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا راکه بر موی میان مور در صحرا نهی پا را
Ürəkdən bir od qoparGöz tavana dikili,Yuxu ərşə çəkili,
Pərakəndə şeir 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Şeirlər yetim qaldıİçimdə bir dağ uçdu,Saray çökdü, him qaldı.
Pərakəndə şeir 339سخنی کز دهن تنگ تو برمیآیدراز غیب است که از پرده به در میآید
Ölüm də bir zarafatdıBiz dünyaya gələn gündənBaşımızın üstündədi,
Pərakəndə şeir 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Bu taxta qədərGec gəlmək yaxşıdı heç gəlməməkdən,Məni yarıtmadın bu vaxta qədər.
Qəzəl 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Çarmıx görən təkcə İsa deyil ki...Çarmıx görən təkcə İsa deyil ki,Biri deyil, yüzü dara çəkiblər.