Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Çöllər bəxtəvər olubYarımçıq nə verirsə,Allah verməsin mənə,
Pərakəndə şeir 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Axdı varaqlara söz sətir-sətirUlduz gecələrin ümidgahıdı,Günəş gündüzlərin güman yeridi.
Pərakəndə şeir 491گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه امصیقل آیینه روحانیان چون روزه ام
Qanad bağışladı küləklər mənəMələk dodağında səslər eşitdim,Ruhuma hopdurdum o səsləri mən.
Qəzəl 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
O şeir mənim deyilGəl bir şeir oxuyum,Çeşməyə gəl, çaya gəl.
Pərakəndə şeir 502نیست ناخن در کف و مشکلگشایی میکنمکار عالم را به این بیدست و پایی میکنم
Mələklər belə yaşayırBir qızılgül bağçasıdı,Ömrü gül kimi yaşadı.
Qəzəl 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Ozan oldum, boylarını boyladımGöz nurlanır, qəlb açılır, üz gülür,Belə yerdə üzüm gülməz olurmu?
Pərakəndə şeir 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
O, qeybətə düşmən idiNeçə ömrüm var ki mənim,Dedi-qoduya baş qoşam.
Qəzəl 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Gərək daş olasan ki...Min bir gülə qonmasan,pətək olmaz, bal olmaz,
Pərakəndə şeir 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Düşmə sevgidən qaçaq.Min-min kitab yazılır,Bir şamın işığında.
Qəzəl 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا
Şahdan gəlib şaha gedən yoldayamDan yerindən əsən mehə bələndim,Mehdən gəlib mehə gedən yoldayam.
Pərakəndə şeir 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Şeir Tanrı duasıdırGündüz keçib gedən ömürözümün yox, özgənindi,
Qəzəl 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا
Özünü şax tutUçrumlar, yarğanlar çıxar qarşına,Ağlına gəlməyən gələr başına,
Pərakəndə şeir 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Qumam - səhra içindəGüləm, rəng içindəyəm,Seləm, cəng içindəyəm.
Qəzəl 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Külək, atəş, su, torpaq.Küləklərə bənzərəm,cilovsuz küləklərə,
Qəzəl 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Məndən uzaqlarda üşüyən ulduzMəndən uzaqlarda üşüyən ulduz,Yaxın gəl, qoynumu açıram sənə.