Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Şair qələmiylə işin olmasınBir nadanın atdığı daşa cavabMənə o qələmi nə sənin dədən,
Pərakəndə şeir 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Qara daşı göyərdərəmQoca bağban, çağır məni,Kotan eylə şum yerinə.
Pərakəndə şeir 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Gənc şairin gəlişiBu gəlişdə gəncliyimi görürdüm,Nura dönüb, ziyalanıb gəlirdi.
Pərakəndə şeir 426خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد
Yaşıllanım yarpaq-yarpaqYaradanım, yardım eylə,Yaratdığın yarım olsun.
Qəzəl 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون راکه از جمعیت آهو، حصاری ساخت مجنون را
Seyrə çıxıb xan qızıBağça cənnət bağçası,Gülə bax, gülnən gəzir.
Pərakəndə şeir 429گردنکشی مکن که ضعیفان به آه سرددیهیم نخوت از سر قیصر گرفته اند
Ruhuma yad heç nə yoxduDuman bir iş görə bilmir,Mən görürəm ulduzumu,
Pərakəndə şeir 431روشندلان که آینه جان زدوده انداز روی حشر پرده هم اینجا گشوده اند
Çəmən olsan, çiçəyini dərərdimÜz-gözündən Tanrı nuru tökülür,Durulanıb bulaqdanmı gəlmisən?
Qəzəl 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی رابناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را
Ağaca çiçək ver, çiçəyə bar verBulağı gözündən eyləmə, Tanrım,Gözü qurudusa, kor deyəcəklər.
Qəzəl 436دلم خاک مراد خویش داند نامرادی راکند گرد یتیمی گوهرم گرد کسادی را
İlk andımız, son andımız TurandıTəntiməyin, tələsməyin, çaşmayın,Yerli-yersiz həddinizi aşmayın,
Pərakəndə şeir 442جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند
Bu ağacın bar gətirən vaxtıdıTorpaq diri, toxum sağlam, yer sulu,Bu ağacın bar gətirən vaxtıdı.
Qəzəl 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست میدارم که عاشق شعرِ حالی را
Dünya başdan-başa çilçıraq olduSən gəldin, təbiət nura boyandı,Ay ocaq yandırdı, il çıraq oldu.
Pərakəndə şeir 447(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)
Mən ürəyi ürək kimi saxlamadımMən bilmədim sına bilər, yana bilər,Mən ürəyi ürək kimi saxlamadım.
Pərakəndə şeir 448کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟
Gəl şəklini çəkim, dünyaŞəkil çəkmək istəyirəm,Gəl şəklini çəkim, dünya.
Pərakəndə şeir 451همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد
Hər gün sevənlərin qulağı səsdəMəni duyanlardı məni sevənlər,Sən məni duyunca yaşaram, gözəl.
Pərakəndə şeir 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Göylərə varan mənəmBağ desən, gül açaram,Dağ desən, aran mənəm.