Qəzəl 342

خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Əsir ölüm küləyi

Əsir ölüm küləyi,Budağın gücü çatmır,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 346

کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Ölüm məndən vaz keçdi

Zaman axdı aramsız,Bahar gəldi, yaz keçdi.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 345

دهن بستن ز آفت‌ها نگهبان است دل‌ها رالب خاموش دیوار گلستان است دل‌ها را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Yalan şeydi əbədiyyət

Bir tərəfi sel uçurur,bir tərəfi yel dağıdır,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 350

چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
“Allah” deyə-deyə böyüyür insan

Yapışır Haqqından, Yaradanından,Haqqı öyə-öyə böyüyür insan.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 352

اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Bir güllə yaz gəlib, bahar açılmaz

Yerdən göyə doğru qalxar, ucalar,Ucalıq gətirər yaş ömürlərə.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 355

مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Yarpaqlar, budaqlar, köklər, gövdələr

Yarpaqlar yalvarır sərt küləklərə:“Qoparma budaqdan, qoparma məni,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 357

غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Özünə qayıdır xalqa qayıdan

Yığır ürəyinə sərvəti, zəri,Gözünə köçürür gözəllikləri.

Zəlimxan Yaqub2 dəq
Pərakəndə şeir 358

دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Yazılmaz o məktub

Bir zaman anama məktub yazardım,Bir zaman atama məktub yazardım.

Zəlimxan Yaqub2 dəq
Pərakəndə şeir 365

سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند

Saib Təbrizi1 dəq
Varağa köçməmiş min yazı qaldı

Dünyanın yolları çaşbaş, dolaşıq,Kim narazı qaldı, kim razı qaldı.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 367

دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند

Saib Təbrizi1 dəq
Dərman da çoxalır dərd çoxalanda

Dərman da çoxalırdərd çoxalanda,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 369

ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Heç kəs demədi ki...

Allahın bir bədbəxtbəndəsi vardı,

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Qəzəl 370

بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Mənə bircə nəfər adam göstərin

Salam, ağ kəfənim, qara tabutum,Qara ağsız olmaz, ağ da qarasız.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 378

دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند

Saib Təbrizi1 dəq
Sabahın dilində danış

Dilsiz bu dünyanın heç nəyi yoxdu,Ümid ol, sabahın dilində danış.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 383

عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟

Saib Təbrizi1 dəq
Yazmaq olmur, əzizim

Dəniz dəli, çay havalı, su qanlı,Üzmək olmur, üzmək olmur, əzizim.

Zəlimxan Yaqub1 dəq
Pərakəndə şeir 385

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند

Saib Təbrizi1 dəq
Dədə barışdırar, gədə küsdürər

Haqq üçünbaşını verər cəllada,

Zəlimxan Yaqub1 dəq