Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Əsir ölüm küləyiƏsir ölüm küləyi,Budağın gücü çatmır,
Pərakəndə şeir 346کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Ölüm məndən vaz keçdiZaman axdı aramsız,Bahar gəldi, yaz keçdi.
Qəzəl 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Yalan şeydi əbədiyyətBir tərəfi sel uçurur,bir tərəfi yel dağıdır,
Qəzəl 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
“Allah” deyə-deyə böyüyür insanYapışır Haqqından, Yaradanından,Haqqı öyə-öyə böyüyür insan.
Qəzəl 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Bir güllə yaz gəlib, bahar açılmazYerdən göyə doğru qalxar, ucalar,Ucalıq gətirər yaş ömürlərə.
Qəzəl 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Yarpaqlar, budaqlar, köklər, gövdələrYarpaqlar yalvarır sərt küləklərə:“Qoparma budaqdan, qoparma məni,
Pərakəndə şeir 357غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Özünə qayıdır xalqa qayıdanYığır ürəyinə sərvəti, zəri,Gözünə köçürür gözəllikləri.
Pərakəndə şeir 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Yazılmaz o məktubBir zaman anama məktub yazardım,Bir zaman atama məktub yazardım.
Pərakəndə şeir 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Varağa köçməmiş min yazı qaldıDünyanın yolları çaşbaş, dolaşıq,Kim narazı qaldı, kim razı qaldı.
Pərakəndə şeir 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Dərman da çoxalır dərd çoxalandaDərman da çoxalırdərd çoxalanda,
Qəzəl 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Heç kəs demədi ki...Allahın bir bədbəxtbəndəsi vardı,
Qəzəl 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Mənə bircə nəfər adam göstərinSalam, ağ kəfənim, qara tabutum,Qara ağsız olmaz, ağ da qarasız.
Pərakəndə şeir 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Sabahın dilində danışDilsiz bu dünyanın heç nəyi yoxdu,Ümid ol, sabahın dilində danış.
Pərakəndə şeir 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Yazmaq olmur, əzizimDəniz dəli, çay havalı, su qanlı,Üzmək olmur, üzmək olmur, əzizim.
Pərakəndə şeir 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Dədə barışdırar, gədə küsdürərHaqq üçünbaşını verər cəllada,