Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
"Düşdüyümüz oyuna bax"*Kürsü qalır, oturanlar dəyişir,
Balaca dayə(Poema)Kimin ki, bu şəhərdə
Dilbəra, ğəmgin könülmü şad qılsan, vəqtidirDilbəra, ğəmgin könülmü şad qılsan, vəqtidir,Bu yıxılmış könlümü abad qılsan, vəqtidir.
Mehdi Hüseyn küçəsiBir küçə var –Dünyanı
Oğlum Mahirlə söhbətƏlli yaşında mən, on yaşında sən...Sən - yaşıl tumurcuq, mən - sarı yarpaq.
Məhəbbət köçəri quşdurMəhəbbət köçəri quşdur,O nəğməli qaranquşdur,
Söz satıram,alan yox…Çox deyirlər talan olub, uçulub,Sökür, yeyir kim nə qədər bacarır…
Ağrıya bir-iki sözAğrı, yaxın gəlmə,girmə araya.
Qəzəl 341Çatmayır dəryadakı sərvətə hərgah əlimiz,Nə olar gövhər ilə dolsa əgər sahilimiz?
Qəzəl 105Yarım mənə cəfasını bir an kəm etmədi,Yandırdı qəlbimi oda, çeşmin nəm etmədi.
Qəzəl 365Sinə içrə qəlbimi divanə etdi eşqi-yar,Bağlanıbdır payinə can riştəsi zəncirvar.
Qəzəl 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
YamaqÇürümüş parçanın dəxi faydası yoxdur: bir yandan yamadın, o biri yandan cırılacaq.Bu gün görürəm ki, yetim iranlılar sevincək qaçırlar konsulxanaya ki, Məhəmmədəlişah tərəfindən məşrutənin təzə elan olunmağı barəsində konsula mübarəkbadlıq versinlər.
Yoluna oynamağa cânumı yacana mıyamYoluna oynamağa cânumı yacana mıyamBeste ben gönüle peyveste aceb câna mıyam
Şərəfnamə, fəsil 45Gəl məni azad et, saqi, “yox” demə!Qədəhdən göz yaşı tök ətəyimə.
Dinçilər(Dörd pərdədə)*Əfradi-əhli-məclis
Rübai 1من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست
Qəzəl 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Töhfeyi-Sami, bölmə 197ولد امیر فرامرز دیلمی است این مطلع از جمله اشعار اوست :گاهی گذر که بی تو بگلزار کرده ایم
Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Eylədi vəsf könül arizi-cananı qələtEylədi vəsf könül arizi-cananı qələt,Oxudu tifl bu məktəbdə “Gülüstan”ı qələt.
Sənsiz duramıyorumSənsən bu yer üzündəGecəm də, gündüzüm də,
Rübai 81دوران فلک چون تو شهی ننمایدتیغ پدرت بند فلک بگشاید
Nəvəm AzadəyəGöz açdın həyata – açıldı baxtım,Dünyaya babalar gözüylə baxdım.
Gəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənimGəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənim,Bir güli-rənayə bənd olmaq xəyalım var mənim!
MuradTiflis şəhərinin yaxınlığında Kolbasan adlı kənd var idi. Bu kəndin dörd bir yanı bağlıq, meşəlik yerlər idi. Elə ki bahar olurdu, ağaclar çiçəkləyir, təpələr, yamaclar yumşaq ot və çiçəklərlə döşənirdi; rəngbərəng güllərin ətri kəndi bürüyürdü. Səhər-axşam quşların gözəl nəğməsinin arası kəsilmirdi. Bahar çağı bu kənd o qədər gözəl olurdu ki, insan baxmaqdan doymurdu.Belə tərifini etdiyimiz kənddə Bilqeys və Murad adında bacıqardaş yaşayırdı. Bilqeys olduqca mehriban və tərbiyəli bir qız idi. Hər gün bağçalarındakı tut ağacının altında palaz salardı; oyuncaq şeylərini də yığıb öz-özünə oynardı. Arabir qonşuları Səltənət də gələrdi. Hər ikisi birlikdə deyər, gülər, oynardılar; otaq bəzəyərdilər, bir-birinə qonaq gedib gələrdilər. Ayaqsayma, gəlin-gəlin oynardılar. Arabir də atası aldığı “Uşaq gözlüyü” kitabının şəkillərinə tamaşa edər və oxuyardılar. Günləri xoş və asudə keçərdi.
Rübailər, 126Ey qumru kimi sevgiyə yad dilbər sən,Tavus quşunu hüsn ilə mat eylərsən.
Qəzəl 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Qəzəl 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
Oxutmuram, əl çəkin!Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!