Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-canan,Nəmək həqqin fəramuş eyləyənlər kamyab olmaz.
Dünyaya min il sonra gələnlərDünyaya min il sonra gələnlərMin möcüzə icad edəcəkdir.
Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Hər aşiqin ki möhnəti var, ağlar, ağlamaz?!Vəsli-nigara həsrəti var, ağlar, ağlamaz?!
Qəzəl 1950Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.
Rübai 332Xaçpərəst, ağbəniz yarın eşqilə,Danışdım Abxazda gürcücə belə:
Qəzəl 153عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفتکانچه مرا گفتهاند دل ز پی آن نرفت
Qəzəl 64Yaşlı göz bir güzgüdür, onda könüllər əks edər,Gözdə yaş artdıqca, qəlbin nuru artar ol qədər.
Dili tutulubGöyçay şkolasında iki yüz şagirdin çoxu müsəlmandır. Bununla belə elmi-ilahi müəllimi ayda səkkiz manat on dörd şahı üç qəpik məvacib alır: yəni müsəlman uşaqlarına ayda səkkiz manat bir neçə qəpiklik dərs verir.Bəzi külfətdə uşaqların biri gözüac olar, anası balalarına aş bişirib paylayanda bu gözüac uşaq hələ payını yeyib qurtarmamış elə hay deyər:
Önümüzdə şəmələr yana dururÖnümüzdə şəmələr yana durur,Yigitlər qızıl süci qana durur.
Qəzəl 103گر دیر سومنات بود، گر صوامعستهر جا که هست لمعه روی تو لامعست
Çıxar pənbə qulağından, gözün açÇıxar pənbə qulağından, gözün açKi, həşr olduvü çalındı bu gün sur.
Töhfeyi-Sami, bölmə 406بنقاشی و لا ژورد شوری اوقات میگذراند، این مطلع از اوست :عکس رخسار، آن پریرو، تا، در آب انداخته
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Qar yağırQaranlıqda qar yağır,Qar yağır ağır-ağır.
Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Ey gül, məni sən istəsən, ömrüm hədər olmaz!Sülh olmasa, övladi-Vətən bəxtəvər olmaz!
Qəzəl 1986Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.
Qitə 60به ماه چارده میماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است
Qəzəl 157زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت
Ney kimi, hər dəm ki, bəzmi-vəslini yad eylərəmNey kimi, hər dəm ki, bəzmi-vəslini yad eylərəm,Ta nəfəs vardır quru cismimdə, fəryad eylərəm.
ŞükürBir şey yadıma düşdü: keçən həftə müsəlman qəzetlərində yazılmışdı ki, İrəvan şəhərində bir möhtərəm və dövlətmənd şəxs vəfat edib. Mərhumun adını da yazmışdılar, amma mənim yadımda deyil. Yazmışdılar ki, İrəvan camaatının beli qırıldı; çünki mərhum çox şikəstə-nəfs bir adam idi. Yazmışdılar ki, İrəvan müsəlmanları üçün mərhumun ölməyi bir böyük bədbəxtçilikdir; o səbəbə ki, bu vücud çox səlamət və özgə ilə işi olmayan sakit bir vücud idi. Bir də yazılmışdı ki, mərhum millətin cibindən getdi; çünki mərhum dövlətli mülkədarlardan hesab olunardı və cibində həmişə çox pulu olardı. Müxbir cənabları bu xəbəri yazandan sonra, axırda bunu yazmışdı ki: “inna lillahi və inna ileyhi raciun”.Həqiqət, bu xəbər cəmi müsəlman şəhərlərində xalq arasında bir vəlvələ saldı. Çox danışıqlar oldu və yenə olmaqdadır.
Görmedüm sen tek latîf nâzük cüvânGörmedüm sen tek latîf nâzük cüvânTapuna olsun fidâ cân u cihân
Qəzəl 105در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست
Dilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkərDilbəra, eşqində aləm sərbəsər qovğa çəkər,Sanma ki, eşqin bəlasın mən qulun tənha çəkər.
Töhfeyi-Sami, bölmə 408برادر مولانا انوار است مدتی اوقات بکتابت میگذرانید دیگر رسوای عالم شده در عاشقی، از آنجهت قلندری اختیار کرد، این رباعی از اوست :رسوایی از این دامگه پر آشوب
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Bu dünya ulu dünyaBu dünya ulu dünya,Hikmətlə dolu dünya, –
Könül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimizKönül, əsir olalı, zülfi-yarə hər ikimiz,O gündən olduq əcəb, bəxtiqarə hər ikimiz.
Qəzəl 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Qitə 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Qəzəl 160سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!