Qasim Anvar: Love
همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Ghazal 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Ghazal 137برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
Ghazal 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوستببین که با همه ذرات کون رو در روست
Ghazal 141ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست
Ghazal 143عرصه عالم بما پیداست، ما پیدا بدوستجمله ذرات جهان را رو بدان روی نکوست
Ghazal 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Ghazal 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Ghazal 146قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست
Ghazal 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Ghazal 150آن یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستهم پشت و پناه آمد و هم عزت و جاهست
Ghazal 151برون ز راه خدا راهرو نه در راهستبرین حدیث که گفتم خدای آگاهست
Ghazal 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهستاین نکته که: آن دلبر ما در همه جا هست
Ghazal 153زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست
Ghazal 154مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهستمجوی حیله درین ره، که یار آگاهست
Ghazal 156همچو خورشید، که او را نظری با ما هستیار ما را بحقیقت نظری با ما هست
Ghazal 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست
Ghazal 158بکوی عاشقان بت خانه ای هستدر آنجا دلبر جانانه ای هست
Ghazal 159زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟کان ماه مسافر بهمه کوی و دری هست
Ghazal 161در جمله ذرات جهان لمعه حسنیستمن با تو بگویم، که ترا پرتو حس نیست
Ghazal 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Ghazal 165چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیستهرجا که آیتیست در آنجا درایتیست
Ghazal 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
Ghazal 171آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.