Saib Tabrizi: Love
هرکجا خوبان چراغ دلبری بر میکنندشمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند
Ghazal 2604در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Ghazal 2606گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند
Ghazal 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Ghazal 2610بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود
Ghazal 2611دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود
Ghazal 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Ghazal 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Ghazal 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Ghazal 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Ghazal 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Ghazal 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر میرودابر اینجا تا کمر در آب گوهر میرود
Ghazal 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Ghazal 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود
Ghazal 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Ghazal 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شودهر که را سوزد درین دریا نفس، عنبر شود
Ghazal 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شودکس ندارد یاد کز یک گل جهان پر گل شود
Ghazal 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شودخط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود
Ghazal 2672حاش لله از ملامت شوق جانان کم شودخارخار کعبه از خار مغیلان کم شود
Ghazal 2673گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شودپوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود
Ghazal 2674حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شودخاک اطلس پوش گردد تیغ چون عریان شود
Ghazal 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.