Ghazal 1495

صدف بحر بقا سینه درویشان استگوهر آن، دل بی کینه درویشان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2035

مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2213

عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2241

نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2357

کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2494

خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2581

آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2586

گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2602

بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2628

خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2987

زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمی‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3080

دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3107

دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3122

بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3244

آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3320

هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 351

بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3966

به گریه نقطه خال تو از نظر نرودکه داغ لاله به خونابه جگر نرود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.