Ghazal 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4127

آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4132

دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4136

آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4156

این غافلان که دست به پیمانه می‌برنداز چشم شیر شمع به کاشانه می‌برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4158

آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4164

عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4169

زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4178

هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4187

تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4211

مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4252

یک شب نمی رود که دل از جا نمی رودآهم به سیر عالم بالا نمی رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4256

چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.