Ghazal 4273

از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4284

روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4319

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 433

صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی رابناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 434

سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4386

از حسن غریب تو جهان صبح وطن شداین شوره زمین از گل روی تو چمن شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 439

ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4401

کیفیت می زاهد فرزانه نداندتا سرنکند در سرپیمانه نداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4406

داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4409

حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 441

تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4412

در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 443

مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4440

هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4478

آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نمایدغافل مشو ز مکرش عیّار می‌نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.