Ghazal 3774

دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3802

چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3813

به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3814

نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3825

ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3842

زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3852

به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3881

قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3911

به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برندهزار عقد گهر با لب خموش برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3916

خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3924

چگونه باده عرفان جماعتی نوشندکه باده در رگ تاک است ومست ومدهوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3925

بتان که خون شهیدان چو آب می نوشندکجا ز ساغرومینا شراب می نوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3926

دلی که آتش روی تواش کباب کندز اشک شادی خودمستی شراب کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3927

چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3947

مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3948

ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3956

حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3960

عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بودحرامزاده کجا چون حلالزاده بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3968

به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3969

مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 397

مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.