Saib Tabrizi: Safavid era
به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Ghazal 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش
Ghazal 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویشبه اطلاع خدا صلح کن ز شهرت خویش
Ghazal 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش
Ghazal 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Ghazal 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Ghazal 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Ghazal 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش
Ghazal 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Ghazal 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Ghazal 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش
Ghazal 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Ghazal 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش
Ghazal 5038گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Ghazal 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Ghazal 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Ghazal 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش
Ghazal 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش
Ghazal 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Ghazal 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش
Ghazal 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش
Ghazal 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش
Ghazal 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.