Saib Tabrizi: Safavid era
داغدار از عرق شرم شود نسرینشآب گردد ز اشارت بدن سیمینش
Ghazal 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوشعالم خاک هم از سایه بالای تو خوش
Ghazal 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروشآنچه درمصر عزیزست به کنعان مفروش
Ghazal 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Ghazal 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش
Ghazal 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش
Ghazal 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیشنشود برق سبکسیر مقید به حشیش
Ghazal 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
Ghazal 499گل ازان زود به بازار رساند خود راکه به آن گوشه دستار رساند خود را
Ghazal 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Ghazal 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویشمی کشد تیغ به سیمای ولی نعمت خویش
Ghazal 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Ghazal 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Ghazal 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش
Ghazal 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!
Ghazal 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویشخواب من گشت گرانسنگ ز افسانه خویش
Ghazal 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Ghazal 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
Ghazal 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Ghazal 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
Ghazal 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Ghazal 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گرانخوابش
Ghazal 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.