Safavid era
در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Ghazal 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است
Ghazal 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Ghazal 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Ghazal 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Ghazal 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Ghazal 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است
Ghazal 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Ghazal 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 215طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه رارشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را
Ghazal 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Ghazal 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست
Ghazal 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست
Ghazal 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است
Ghazal 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Ghazal 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Ghazal 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
Ghazal 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را
Ghazal 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Ghazal 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.