Ghazal 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 212

در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2121

آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2122

روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2124

واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2125

این هستی باطل چو شرر محض نمودستیک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2126

ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2127

شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2128

پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2129

گردون صدف گوهر یکدانه عشق استخورشید جهانتاب، نگین خانه عشق است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2130

دل در نظر مردم فرزانه بزرگ استطفلان چه شناسند که دیوانه بزرگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2131

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2132

روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2135

مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟ای خانه برانداز، ترا خانه کدام است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2137

پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2138

طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2139

درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 214

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.