Safavid era
تا سپهر کبود سیارستسینه آیینه دار زنگارست
Ghazal 2207سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست
Ghazal 2208دولت روزگار درگذرستپرتو آفتاب دربدرست
Ghazal 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Ghazal 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Ghazal 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Ghazal 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست
Ghazal 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Ghazal 2213عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است
Ghazal 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Ghazal 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Ghazal 2216مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است
Ghazal 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Ghazal 2218تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است
Ghazal 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Ghazal 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را
Ghazal 2220آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است
Ghazal 2221عقل را گوشه سرایی هستعشق را دشت دلگشایی هست
Ghazal 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است
Ghazal 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست
Ghazal 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست
Ghazal 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست
Ghazal 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Ghazal 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.