Safavid era
چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟
Ghazal 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش
Ghazal 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Ghazal 5023رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش
Ghazal 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش
Ghazal 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Ghazal 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Ghazal 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش
Ghazal 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویشبه اطلاع خدا صلح کن ز شهرت خویش
Ghazal 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش
Ghazal 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Ghazal 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Ghazal 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Ghazal 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش
Ghazal 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Ghazal 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Ghazal 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش
Ghazal 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Ghazal 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش
Ghazal 5038گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Ghazal 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Ghazal 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Ghazal 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.