Ghazal 5020

چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5021

الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5023

رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5024

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5027

ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5028

نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویشبه اطلاع خدا صلح کن ز شهرت خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5029

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 503

راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5030

مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5031

نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5032

به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5033

مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5034

با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5035

فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5036

چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5037

گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5038

گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5039

گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 504

چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5041

ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.