Safavid era
جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش
Ghazal 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Ghazal 5088نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش
Ghazal 5089سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش
Ghazal 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Ghazal 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Ghazal 5091که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش
Ghazal 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Ghazal 5093حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش
Ghazal 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Ghazal 5095ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش
Ghazal 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Ghazal 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Ghazal 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Ghazal 5099هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش
Ghazal 510سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را
Ghazal 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Ghazal 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Ghazal 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Ghazal 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Ghazal 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Ghazal 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Ghazal 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش
Ghazal 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.