Ghazal 4999

ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 500

هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5000

بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5001

زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5002

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5003

لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5004

خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5005

به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5006

نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5007

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5008

که می رهد زخم طره گرهگیرش؟که چشم بررخ یوسف گشوده زنجیرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5009

مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5010

نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5011

توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5012

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5013

مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5018

جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5019

گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروشچراغ عیش برون آمد از ته سرپوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 502

حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟باده در شیشه بیرنگ نماید خود را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.