Samad Vurgun: Soviet era
Açılıb gülsün, əzizim, hər çəmən, hər laləzar,Solmasın, yavrum, a Leyla, novbaharın gülləri
Uzaqlara doğruArkadaş, deyirlər Əfqanda, Çindəİnsanlar boğulur qanlar içində.
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
Matəm nəğməsiGedərkən sükuta gecənin qəlbi,Eşitdim sularda matəm nəğməsi.
İləriErkən günəş tellərini yer üzünə saçmadan,Ceylanlar* öz sürüsüylə səhralara qaçmadan.
SahildəEy vahi ki, ruhim yenə bır əski xəyalla...Sevdayi o halla
LeylasızÇökərkən axşamın qaranlıqlarıGözümdə bir qara bulud dolaşar.
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
Kür çayıAyrı dağlar kimi qol-qanad atan,Coşqun dalğaları buluda çatan,
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.
Dinlə məni gözəl baharDinlə məni, gozəl bahar!Qəlbinlə dinlə.
Şairin səsiAxşamdan bəridir könlümdə yenəHirsli fırtınalar, qasırğalar var.
Bir az gülmək üçünSöylə sən ey, təbiət! Yoxmu sənin günəşin?Bu qaranlıq gecələr həmişəlikmi əşin?
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
Tikanlı sözlərMən yazmamış bilirəmvə sevinib gülürəm
Şeir və xaltura«Kəndə, kəndə və kəndə və yenə də kəndə!»Belə yazdı bəziləri şeirin başında turp əkəndə.
Komsomol poemasıQış gecəsi**Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı,
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
LeylaI**Bu ad şairlərə çoxdan tanışdır,
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Qız qayasıDüşündürür məni bu sirli diyar,Burda həqiqətlər, əfsanələr var.
Aslan qayasıPROLOQ**Bizim Xəzər sahilində bir qocaman qaya var,
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.