Saib Tabrizi: Nature and spring
لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Ghazal 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح
Ghazal 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدحکه آب خضر نیرزد به رونمای قدح
Ghazal 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
Ghazal 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح
Ghazal 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح
Ghazal 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبحدایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح
Ghazal 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Ghazal 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Ghazal 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Ghazal 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Ghazal 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
Ghazal 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ
Ghazal 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد
Ghazal 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد
Ghazal 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد
Ghazal 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد
Ghazal 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Ghazal 2320غفلت دل از شراب ناب می گردد زیادتیرگی آیینه را از آب می گردد زیاد
Ghazal 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Ghazal 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
Ghazal 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
Ghazal 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Ghazal 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.