Saib Tabrizi: Nature and spring
از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Ghazal 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Ghazal 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Ghazal 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است
Ghazal 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است
Ghazal 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Ghazal 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Ghazal 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Ghazal 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است
Ghazal 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Ghazal 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Ghazal 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است
Ghazal 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است
Ghazal 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Ghazal 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Ghazal 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Ghazal 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Ghazal 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Ghazal 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.