Saib Tabrizi: Nature and spring
خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست
Ghazal 190جامه آزادگی چالاک باشد سرو راجیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را
Ghazal 1900آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Ghazal 1902رخساره ترا ز عرق دیدهبان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است
Ghazal 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Ghazal 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Ghazal 1907از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش استاز تیر راستی و کجی از کمان خوش است
Ghazal 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Ghazal 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل استعنبر خمیر مایه آن زلف و کاکل است
Ghazal 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است
Ghazal 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است
Ghazal 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است
Ghazal 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است
Ghazal 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Ghazal 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Ghazal 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است
Ghazal 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Ghazal 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است
Ghazal 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است
Ghazal 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست
Ghazal 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Ghazal 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Ghazal 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.