Ghazal 1899

خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 190

جامه آزادگی چالاک باشد سرو راجیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1900

آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1902

رخساره ترا ز عرق دیده‌بان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1903

صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1904

زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1905

باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1907

از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش استاز تیر راستی و کجی از کمان خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1912

آب حیات شبنم آن روی چون گل استعنبر خمیر مایه آن زلف و کاکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1913

شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1916

عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1919

هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 192

ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامی‌رساند پیچ و خم آخر به منزل راه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1921

آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1925

آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1926

روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1929

نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1930

از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1935

آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1938

سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.