Saib Tabrizi: Nature and spring
به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Ghazal 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Ghazal 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Ghazal 1712جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است
Ghazal 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Ghazal 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Ghazal 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Ghazal 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Ghazal 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Ghazal 1723بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است
Ghazal 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Ghazal 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Ghazal 1731شراب کهنه که روشنگر روان من استمصاحب من و پیر من و جوان من است
Ghazal 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Ghazal 1734منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است
Ghazal 1736حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است
Ghazal 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Ghazal 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Ghazal 1739گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
Ghazal 1740خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوستکباب آتش بی زینهار طلعت اوست
Ghazal 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Ghazal 1744گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است
Ghazal 1746نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته استکه زیر پای تو چون عاشقان چرا خفته است
Ghazal 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.