Ghazal 1706

به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1709

همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1712

جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1713

فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1718

زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1723

بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1728

حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1731

شراب کهنه که روشنگر روان من استمصاحب من و پیر من و جوان من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1732

اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1734

منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1736

حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1737

ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1739

گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1740

خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوستکباب آتش بی زینهار طلعت اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1744

گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1746

نمک به دیده ام از غیرت حنا خفته استکه زیر پای تو چون عاشقان چرا خفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.