Ghazal 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1666

مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1672

به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1673

ز بس که واله و حیران و بیقرار خودستگرفته آینه بر کف در انتظار خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1675

درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1676

ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1677

حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1678

دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1679

ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 168

نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1680

به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1681

بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1682

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1683

سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1686

به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1688

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 169

مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1692

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1696

ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1701

به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.