Ghazal 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1853

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1857

خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1858

جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1859

میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1863

فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1868

باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1871

آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1872

هشیار زیستن نه ز قانون حکمت استدر کارخانه ای که نظامش به غفلت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1874

خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟دل چون گشاده است به صحرا چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1875

روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟این شعله را به بال سمندر چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1876

با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1879

آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 188

می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1891

پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1894

بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1895

با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1897

عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.