Saib Tabrizi: Nature and spring
شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Ghazal 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Ghazal 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست
Ghazal 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
Ghazal 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست
Ghazal 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست
Ghazal 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Ghazal 1955این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است
Ghazal 1957عیش دل شکسته به آزار بسته استجوش بهار آبله در خار بسته است
Ghazal 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته استگل در کمین چاک گریبان نشسته است
Ghazal 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است
Ghazal 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟
Ghazal 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟
Ghazal 1967چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است
Ghazal 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است
Ghazal 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است
Ghazal 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است
Ghazal 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده استاز خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Ghazal 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است
Ghazal 199بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته رامن به راه انداختم این کاروان خفته را
Ghazal 1990دل از حریم سینه به مژگان رسیده استکشتی به چار موجه طوفان رسیده است
Ghazal 1991چشم ترم که مشرق چندین ستاره استبر آفتاب روی که گرم نظاره است؟
Ghazal 1996ابر بهار گلشن رخسار، آینه استآتش فروز شعله دیدار، آینه است
Ghazal 2000هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.