Nature and spring
خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Ghazal 3873به زیر چرخ دل شادمان نمیباشدگل شکفته درین بوستان نمیباشد
Ghazal 3879کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند
Ghazal 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Ghazal 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Ghazal 3881قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند
Ghazal 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Ghazal 3883دهان تنگ تو هر خردهدان نمیداندکه غیب را به جز از غیبدان نمیداند
Ghazal 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Ghazal 3886خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3888ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Ghazal 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Ghazal 389نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را
Ghazal 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Ghazal 3892به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند
Ghazal 3893نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند
Ghazal 3894فلک به آبله خار دیده میماندزمین به دامن در خون کشیده میماند
Ghazal 3895سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند
Ghazal 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Ghazal 3899سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Ghazal 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ghazal 3909کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند
Ghazal 391به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.