Nature and spring
ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد
Ghazal 376به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را
Ghazal 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Ghazal 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد
Ghazal 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد
Ghazal 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Ghazal 3764صباح مستی و شام خمار میگذردخوشی و ناخوشی روزگار میگذرد
Ghazal 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Ghazal 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Ghazal 377چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را
Ghazal 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
Ghazal 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Ghazal 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Ghazal 3775رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد
Ghazal 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Ghazal 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Ghazal 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
Ghazal 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد
Ghazal 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Ghazal 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Ghazal 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Ghazal 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Ghazal 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Ghazal 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.