Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Ghazal 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Ghazal 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Ghazal 5188قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق
Ghazal 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Ghazal 5191آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق
Ghazal 5201زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک
Ghazal 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک
Ghazal 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Ghazal 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Ghazal 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Ghazal 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ
Ghazal 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ
Ghazal 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل
Ghazal 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل
Ghazal 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گلز شبنم است سراپای چشم حیران گل
Ghazal 5259رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلالدرگوش آفتاب کشد حلقه زوال
Ghazal 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل
Ghazal 5267حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل
Ghazal 5271چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل
Ghazal 5282گر چنین شویَد غبار زهد از دل بادهامبادبان کشتی می میشود سجادهام
Ghazal 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Ghazal 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Ghazal 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام
Ghazal 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Ghazal 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Ghazal 5299اشک را در پردههای چشم تر پیچیدهامسادهلوحی بین که در کاغذ شرر پیچیدهام
Ghazal 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Ghazal 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Ghazal 5336چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم