Ghazal 319

دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 322

که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 328

به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 334

نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 338

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 349

اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 351

بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 356

ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 357

ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 361

خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 364

به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 368

زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 382

نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 383

نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 386

سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 393

ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 405

چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 414

نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 417

ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 419

متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 422

به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 430

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 439

ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 445

نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 448

زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 458

ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 461

مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلب‌هاکه باشد بادبان کشتی دل دامن شب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 463

ز سختی‌های عالم قانعان را هست لذت‌هاهما را استخوان در لقمه باشد مغز نعمت‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 466

به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌هابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دل‌ها

Saib TabriziGhazal1 min