Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتمکدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟
Ghazal 5949چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینمدر پرده خجالت، زان روی شرمگینم
Ghazal 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران
Ghazal 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان
Ghazal 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان
Ghazal 5987شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهنچون زبان آور شوم چون بسته شد راه سخن؟
Ghazal 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن
Ghazal 5990در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختنراست ناید با کمان حلقه تیر انداختن
Ghazal 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن
Ghazal 5996گر چو غواصان توانی پای از سر ساختنمی توانی جیب و دامن پرز گوهر ساختن
Ghazal 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
Ghazal 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن
Ghazal 6009کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 6014آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن
Ghazal 6016برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن
Ghazal 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Ghazal 6021در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن
Ghazal 6022سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخنچون مه نو شهره آفاق می گردد سخن
Ghazal 6025نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخناز زبان شمع این پروانه می گوید سخن
Ghazal 6034تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن
Ghazal 6036چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟
Ghazal 6037بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن
Ghazal 6040عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدنبا نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن
Ghazal 6041شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدندار بر منصور ما تخت روان خواهد شدن
Ghazal 6055بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدنبی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن
Ghazal 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
Ghazal 6057آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن
Ghazal 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کناز دل بی مدعا خون در دل افلاک کن
Ghazal 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کنآتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
Ghazal 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کناز می چون آفتاب این سنگ را بیجاده کن