Ghazal 1662

غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1663

ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1681

بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1682

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1687

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1688

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1693

به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1697

نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1706

به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1736

حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1737

ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1748

ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1757

جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1764

عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1782

شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1784

ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1788

ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1794

ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1796

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1799

خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1800

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TabriziGhazal1 min