Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Ghazal 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Ghazal 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Ghazal 1682مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Ghazal 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Ghazal 1688چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Ghazal 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Ghazal 1697نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است
Ghazal 1706به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Ghazal 1736حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است
Ghazal 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Ghazal 1748ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است
Ghazal 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Ghazal 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است
Ghazal 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Ghazal 1782شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست
Ghazal 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست
Ghazal 1788ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست
Ghazal 1794ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست
Ghazal 1796دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست
Ghazal 1799خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست
Ghazal 1800ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست
Ghazal 1815مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست
Ghazal 1817ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست
Ghazal 1820میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست
Ghazal 1821ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست
Ghazal 1822وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت
Ghazal 1833فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت
Ghazal 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت
Ghazal 1854باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت