Ghazal 2825

اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2829

چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گرددزدامنگیری او آستینها جوی خون گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2834

ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردددل آهن زبرق تیشه من آب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2839

نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گرددگل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2840

سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2843

ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟نمک بیهوشدارو زین می پرزور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2846

به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گرددنفس چون سوخت در دل شهپر پرواز می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2847

ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟که این هنگامه گرم از شعله آواز می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2853

زخاموشی دل آگاه روشن بیش می گرددفروغ شمع ما در زیر دامن بیش می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2861

نشان یوسف گم گشته پیدا از تو می گرددچراغ دیده یعقوب بینا از تو می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2871

دل چرخ بداختر نرم از یارب نمی گرددبه افسون این گره باز از دم عقرب نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2873

خط از خون مانع آن غمزه کافر نمی گرددزبان شمشیر را پیچیده از جوهر نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2874

برون آمد زلب چون حرف، دیگر برنمی گرددبه زندان صدف از گوش، گوهر بر نمی گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2875

دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردددم شمشیر برق از هر گیاهی بر نمی گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2876

معانی اهل صورت را به گرد دل نمی گرددبه منزل، چون مصور شد، ملک داخل نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2879

شود خرج زمین هر سر که سودایی نمی گرددنشیند در گل آن کشتی که دریایی نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2884

دل سرگشته ما چرخ را بر کار می‌بنددکمر در خدمت این نقطه نه پرگار می‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2892

گه از خم، گه زساغر، گه زمینا سر برون آردشراب عشق هر ساعت سر از یک جا برون آرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2900

سخن از لب فزون زان چشم چون بادام می باردحیا بیش از عرق زان چهره گلفام می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2901

زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟که خون چون نافه ام از خرقه پشمینه می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2906

از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر داردکه با دست تهی صد بینوا را زیر پا دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2907

مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر داردکه نخل ایمن نباشد از تزلزل تا ثمر دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2910

اگرچه دست بر تاراج دل هر خوش کمر داردمیان بهله دار ترک ما دست دگر دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2911

مرا زنگ ملال از دل شراب ناب بردارداگرچه بیشتر آیینه زنگ از آب بردارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2916

دل پرخون کجا از جسم پا در گل خبر دارد؟کجا این دل به دریا کرده از ساحل خبر دارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2919

ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع داردحیا و شرم از خوبان بازاری طمع دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2921

لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم داردمیان نازکی در پیچ و تاب غیرتم دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2929

اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن داردزوحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2934

دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین داردحنای دست زنگی هند را در آستین دارد

Saib TabriziGhazal2 min