Ghazal 699

یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 700

روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 701

دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 702

دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 707

از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 710

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 713

هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 716

عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 718

پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 732

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 737

مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 749

روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 751

چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 754

آماده است از دل پر خون شراب مادر آتش است از جگر خود کباب ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 755

از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 756

در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 760

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 763

عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 764

دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 766

آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 767

با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 783

تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 788

از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 791

رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 798

در آتشم ز دیده شوخ ستاره‌هادر هیچ خرمنی نفتد این شراره‌ها!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 815

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 827

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌هاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

Saib TabriziGhazal1 min