Ghazal 5606

غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌امدر دل خاک قدم بر سر دریا زده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5607

دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5619

مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5620

یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردمکمر سعی خود از موج خطر می‌کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5625

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5631

از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5633

چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5638

من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5666

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5690

مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5692

چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5694

به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5735

ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5738

اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5752

صفای روی ترا از نقاب می‌بینمبه ماه می‌نگرم آفتاب می‌بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TabriziGhazal1 min