Ghazal 4697

ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگرگران چو خواب به چشمم بودخیال دگر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4700

مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4716

عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذارچون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4717

خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4736

از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4758

از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4770

غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4773

می دهد یادی ز چشمش نرگس پر فن هنوززان چراغ کشته دودی هست درروزن هنوز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4807

زان چهره خط قیامتی انگیخته است بازرنگی برای بردن دل ریخته است باز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4814

از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوزنگرفته خون من به زبان نیشتر هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4817

چون شمع اشک در طلب مدعا مریزنقد حیات خود چو شرر برهوا مریز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4830

از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4839

نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4844

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4881

خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4909

می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4918

برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4941

که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4948

خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4952

رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4995

خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TabriziGhazal1 min