Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگرگران چو خواب به چشمم بودخیال دگر
Ghazal 4700مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر
Ghazal 4716عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذارچون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار
Ghazal 4717خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار
Ghazal 4736از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر
Ghazal 4758از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز
Ghazal 4770غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز
Ghazal 4773می دهد یادی ز چشمش نرگس پر فن هنوززان چراغ کشته دودی هست درروزن هنوز
Ghazal 4807زان چهره خط قیامتی انگیخته است بازرنگی برای بردن دل ریخته است باز
Ghazal 4814از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوزنگرفته خون من به زبان نیشتر هنوز
Ghazal 4817چون شمع اشک در طلب مدعا مریزنقد حیات خود چو شرر برهوا مریز
Ghazal 4830از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس
Ghazal 4839نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس
Ghazal 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Ghazal 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
Ghazal 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
Ghazal 4918برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش
Ghazal 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟
Ghazal 4941که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش
Ghazal 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Ghazal 4948خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش
Ghazal 4952رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش
Ghazal 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Ghazal 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Ghazal 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!
Ghazal 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خستهدلان است شیره جانش
Ghazal 5016که راست تاب شکرخندههای پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش
Ghazal 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Ghazal 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش
Ghazal 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش