Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Ghazal 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Ghazal 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Ghazal 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Ghazal 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Ghazal 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Ghazal 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
Ghazal 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد
Ghazal 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد
Ghazal 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد
Ghazal 3850زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد
Ghazal 3852به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد
Ghazal 3854زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد
Ghazal 3855زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد
Ghazal 3869نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
Ghazal 3875ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد
Ghazal 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Ghazal 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Ghazal 3916خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند
Ghazal 3920ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند
Ghazal 3923چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
Ghazal 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Ghazal 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Ghazal 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند
Ghazal 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود
Ghazal 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود
Ghazal 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود
Ghazal 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود
Ghazal 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود
Ghazal 3976غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود