Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Ghazal 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Ghazal 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Qasida 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود
Miscellaneous poem 32در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
Miscellaneous poem 39هر نگه صد کاسه خون می خوردتا به مژگان می رساند خویش را
Miscellaneous poem 41لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلبگنج از ویران، حضور دل ز درویشان طلب
Miscellaneous poem 45(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشربچشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)
Miscellaneous poem 53سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا
Ghazal 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Ghazal 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Ghazal 71از فغان شد سرگرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را
Ghazal 100با زمینگیری به منزل میرسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را
Miscellaneous poem 101فکر دنیای دنی کار خدانشناس استهر چه در دل گذرد غیر خدا وسواس است
Miscellaneous poem 127حیرتکده چشم مرا خواب ندیده استافتادگی اشک مرا آب ندیده است
Miscellaneous poem 130ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟بال و پر این طایفه از همت عالی است
Ghazal 130تنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مرا
Ghazal 141پردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مرا
Ghazal 151می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا
Miscellaneous poem 160نرمی حصار عافیت جان روشن استاز موم پشت آینه بر کوه آهن است
Ghazal 164چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا
Ghazal 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا
Miscellaneous poem 174در گلشن وجود ره بوالفضول نیستبرگ خزان رسیده او بی اصول نیست
Miscellaneous poem 177تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟از بی تهی اشک نظرباز توان سوخت
Ghazal 188می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا
Ghazal 193هست در نقصان تمامی ها دل آگاه رامومیایی از شکست خویش باشد ماه را
Ghazal 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده رافرش کردم در ره می دامن سجاده را
Ghazal 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
Miscellaneous poem 212وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کردهاندخاطر خود جمع از امید حاصل کردهاند
Ghazal 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را