Miscellaneous poem 515

نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 517

گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 516

نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 519

دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 518

دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 526

آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 552

صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 554

زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 578

رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 656

در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 694

بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 699

یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 701

دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 702

دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 707

از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 710

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 713

هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 716

عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 718

پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 732

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 737

مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 749

روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 754

آماده است از دل پر خون شراب مادر آتش است از جگر خود کباب ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 755

از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 756

در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 760

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 764

دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

Saib TabriziGhazal1 min