Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Ghazal 3915سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند
Ghazal 3917درین ریاض دلی را که آب میسازندچو شبنم آینه آفتاب میسازند
Ghazal 3922ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند
Ghazal 3928ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند
Ghazal 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Ghazal 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Ghazal 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Ghazal 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Ghazal 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Ghazal 3959فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود
Ghazal 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Ghazal 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود
Ghazal 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود
Ghazal 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Ghazal 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Ghazal 4008گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید
Ghazal 4016زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید
Ghazal 4017ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید
Ghazal 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Ghazal 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Ghazal 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Ghazal 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Ghazal 4036کجا ز سینه من غم شراب میشویدچه زنگ از دل آیینه آب میشوید
Ghazal 4048هشیار را به مجلس مستان که میبرداز بهر عیب خویش نگهبان که میبرد
Ghazal 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Ghazal 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Ghazal 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Ghazal 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Ghazal 4071پوشیده یار اگر نه می ناب میخورداین رنگ لالهگون ز کجا آب میخورد