Ghazal 4719

بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4735

برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4748

اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4757

جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4783

هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4791

چو آفتاب به هر ذره ای نگاه اندازچو ابر سایه رحمت به هر گیاه انداز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4804

به اختیار ز نزهت سرای جان برخیزگران نگشته ازین خاک آستان برخیز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4806

در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4808

اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4837

حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4859

چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4866

در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4880

شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4920

می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4921

از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4927

نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4975

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 5053

صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5081

شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5100

بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5167

معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5173

آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5198

می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TabriziGhazal1 min