Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار
Ghazal 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
Ghazal 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر
Ghazal 4757جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
Ghazal 4783هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز
Ghazal 4791چو آفتاب به هر ذره ای نگاه اندازچو ابر سایه رحمت به هر گیاه انداز
Ghazal 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیزگران نگشته ازین خاک آستان برخیز
Ghazal 4806در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار
Ghazal 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Ghazal 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Ghazal 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Ghazal 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش
Ghazal 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Ghazal 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Ghazal 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Ghazal 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Ghazal 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Ghazal 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Ghazal 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Ghazal 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Ghazal 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش
Ghazal 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Ghazal 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Ghazal 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Ghazal 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Ghazal 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Ghazal 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Ghazal 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Ghazal 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Ghazal 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک