Ghazal 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1645

که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1650

بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1670

نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1671

بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1672

به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1675

درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1676

ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1718

زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1743

مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1752

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1862

شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1870

بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1884

آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1885

سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1982

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است

Saib TabriziGhazal1 min