Ghazal 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3232

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3234

حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3235

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3239

صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3240

که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3271

چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3274

منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3307

خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3324

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3327

دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3340

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذردرشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3464

دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min