Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Ghazal 6398از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من
Ghazal 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Ghazal 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن
Ghazal 6437ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن
Ghazal 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
Ghazal 6455زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او
Ghazal 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو
Ghazal 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت میزند خون بهار از جوش تو
Ghazal 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو
Ghazal 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Ghazal 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو
Ghazal 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
Ghazal 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو
Ghazal 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو
Ghazal 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او
Ghazal 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو
Ghazal 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Ghazal 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو
Ghazal 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
Ghazal 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو
Ghazal 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Ghazal 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
Ghazal 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده
Ghazal 6574در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره
Ghazal 6583به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته
Ghazal 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Ghazal 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Ghazal 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Ghazal 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه