Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد
Ghazal 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد
Ghazal 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Ghazal 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Ghazal 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Ghazal 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد
Ghazal 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Ghazal 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Ghazal 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Ghazal 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Ghazal 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرداز سر خم خشت را آواره جوش باده کرد
Ghazal 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد
Ghazal 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکردبر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد
Ghazal 2400خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
Ghazal 2404از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زدباز آن آیینه رو نقشی عجب بر آب زد
Ghazal 2405هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زددر حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد
Ghazal 2407خاطر آزرده را سیر گلستان می گزدشور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد
Ghazal 2412بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شدحلقه های زلف یکسر حلقه گرداب شد
Ghazal 2414دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شداین خراب آباد آخر آهنین بنیاد شد
Ghazal 2424تا به تسلیم و رضا قانع دل خودکام شدموجه بیتابی من لنگر آرام شد
Ghazal 2435ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشددربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد
Ghazal 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Ghazal 2449تیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
Ghazal 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Ghazal 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Ghazal 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Ghazal 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Ghazal 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Ghazal 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Ghazal 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند