Homam Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Ghazal 23اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوبتر است
Ghazal 34یاری که رخش قبله صاحبنظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است
Ghazal 39بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست
Ghazal 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Ghazal 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Ghazal 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Ghazal 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Ghazal 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Ghazal 86زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود
Ghazal 90بوسهای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
Ghazal 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Ghazal 116این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش
Ghazal 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Ghazal 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Ghazal 153به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن
Ghazal 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Ghazal 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Ghazal 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Ghazal 169بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Ghazal 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Ghazal 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Ghazal 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Ghazal 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Ghazal 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Ghazal 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Ghazal 3ما به دست یار دادیم اختیار خویش راحاصلی زین به ندانستیم کار خویش را
Ghazal 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Ghazal 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Ghazal 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است