Homam Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Mufrad 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Mufrad 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Ghazal 32در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است
Rubai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Mufrad 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Ghazal 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Rubai 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Ghazal 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Rubai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Ghazal 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Mufrad 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Ghazal 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Ghazal 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Rubai 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Ghazal 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Rubai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Ghazal 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Rubai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Ghazal 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Rubai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Ghazal 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Rubai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Ghazal 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Ghazal 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Ghazal 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Ghazal 74این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند
Rubai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Ghazal 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Rubai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون